Chrzest Pański
8 stycznia przypada Święto Chrztu Pańskiego, obchodzone w Kościele katolickim w pierwszą niedzielę po uroczystości Objawienia Pańskiego, czyli Trzech Króli. Niedziela ta zamyka okres świętowania Bożego Narodzenia. Tradycyjnie tego dnia, papież Benedykt XVI udzieli chrztu grupie dzieci w Kaplicy Sykstyńskiej. Święto Chrztu Pańskiego obchodzą także luteranie oraz grekokatolicy, prawosławni i unici, przy tym Kościoły wschodnie świętują je dwa tygodnie później. Tradycja tego święta wywodzi się z liturgii Kościoła wschodniego, choć już ewangelie zawierają opis chrztu Jezusa w Jordanie. Święto Chrztu Pańskiego zostało ustanowione w 1955 roku, a po reformie Soboru Watykańskiego II przeniesione na niedzielę po 6 stycznia.
Święto Chrztu Pańskiego objawia Jezusa jako Syna Bożego, posłanego przez Ojca w mocy Ducha Świętego, aby zbawić człowieka. Ponadto zwraca uwagę na rolę chrztu w życiu każdego wiernego. Mimo, że wraz ze Świętem Chrztu Pańskiego kończy się liturgicznie okres Bożego Narodzenia, polska tradycja pozwala na zachowanie szopki w kościele i śpiewanie kolęd. Dzieje się tak do 2 lutego, kiedy obchodzimy Święto Ofiarowania Pańskiego, zwane popularnie Matki Bożej Gromnicznej.
Miejsce chrztu Jezusa opisuje Święty Jan Apostoł w słowach: "Działo się to w Betanii po drugiej stronie Jordanu". Według biblistów jest to dzisiejsze Chirbet el Medesz, gdzie znajduje się potok, wpływający do Jordanu, który nie wysycha nawet w upalne lata. W tym miejscu ukrywał się prorok Eliasz, a 800 lat później nauczał Jan Chrzciciel. W pobliżu Jordan jest bardzo płytki, tędy prowadził bowiem szlak ze wschodu na zachód. Tam Jan Chrzciciel zwiastował Mesjasza i przygotowywał ludzi na jego przyjście.
W tym wydarzeniu mamy też pierwsze w historii świata pojawienie się w postaci widzialnej całej Trójcy Świętej: Bóg Ojciec przemawia, Syn Boży jest w postaci ludzkiej, a Duch Święty pojawia się nad Nim w postaci gołębicy (epifania trynitarna).
Św. Jan Apostoł podaje nam miejsce, gdzie miał być Pan Jezus ochrzczony: "Działo się to w Betanii po drugiej stronie Jordanu, gdzie Jan udzielał chrztu" (J 1, 28). Jako dawną Betanię Zajordańską (była bowiem także Betania Przedjordańska ok. 3 km od Jerozolimy, gdzie mieszkał Łazarz z Marią i Martą) wskazuje się dzisiejsze Chirbet el Medesz, gdzie znajduje się potok, wpływający do Jordanu, mający wodę nawet w upalne lata. Tu według biblistów miał się ukrywać kiedyś Eliasz. Tu osiemset lat po nim miał wystąpić Jan Chrzciciel. W pobliżu Jordan jest bardzo płytki, tak że tędy właśnie prowadził szlak ze wschodu na zachód. Wykorzystał tę dogodną sytuację brodu św. Jan, aby zwiastować Mesjasza i przygotować na Jego przyjście serca ludzkie.
W ikonografii chrzest Jezusa pojawia się już w 3. wieku. Znajdujemy go na freskach w katakumbach, na płaskorzeźbach sarkofagów rzymskich, w miniaturach najstarszych ksiąg liturgicznych, a także rzeźbiarstwie. Scenę chrztu Panskiego malowali tacy artyści, jak: Andrea del Verrocchio i Leonardo da Vinci, Francesco Albani.
