Strona główna


Uroczystość Najświętszego Serca Pana Jezusa


Miesiąc czerwiec jest szczególnie poświęcony Najświętszemu Sercu Pana Jezusa. Kulkt ten znany jest od średniowiecza. Choć początkowo miał on charakter wyłącznie prywatny w niedługim czasie pozyskał rzesze wiernych. Mistyka średniowiecza łączy go bezpośrednio z kultem Rany boku Jezusa. Zakon Dominika Guzmana - dominikanie - bardzo wcześnie zaczęli rozpowszechniać oba te kulty. W piatek po Oktawie Bożego Ciała dominikanie odmawiali oficjum o Ranie boku Pana Jezusa. Dzień, w którym przypada ta uroczystość nie jest przypadkowy. Sam Pan Jezus wybrał datę tego święta. Główna zasługa w rozpowszechnianiu tej uroczystości przypada zakonnicy, wizytce, św. Małgorzacie Marii Alacoque (1673 - 1675).

27 grudnia 1673 roku w jednym z objawień św. Małgorzata została dopuszczona do tego, aby spoczęła na Sercu Jezusowym. Pan Jezus rzekł do niej: "Moje Boskie Serce tak płonie miłością ku ludziom, że nie może dłużej utrzymać tych płomieni gorejących, zamkniętych w moim łonie. Ono pragnie rozlać je za twoim pośrednictwem i pragnie wzbogacić ludzi swoimi Bożymi skarbami".
W drugim objawieniu, które miało miejsce w 1674 r. Pan Jezus ponownie objawił świętej swe Serce. Wymienil również łaski związane z oddawaniem czci Jego Sercu. Święta później pisze: "To nabożeństwo jest ostatnim wysiłkiem Jego miłości i będzie dla ludzi jedynym ratunkiem w ostatnich czasach". Tego samego roku św. Małgorzata miała trzecie z wielkich objawień. Wtedy to podczas wystawienia Najświętszego Sakramentu Pan Jezus ukazał się mistyczce w pełni blasku ze stygmatami pięciu ran. Odsłonił swą pierś i ukazał swe Serce pełnie blasku. Zażądał wtedy, aby w duchu zgromadzenia św. Małgorzaty w każdą noc poprzedzającą pierwszy piątek miesiąca odbywała się godzinna adoracja - "święta godzina", a kominia pierwszopiątkowa ofiarowywana była również za wszelkie nieprawości i zniewagi oraz za oziębłość ludzką.


10 czerwca 1675 r., a był to piątek po Oktawie Bożego Ciała, miało miejsce ostatnie z wielkich objawień. Podczas, gdy święta klęczła przed tabernakulum ukazał się jej Chrystus odasłaniający Serce, który jej powiedział: "Oto Serce, które tak bardzo umiłowało ludzi, że nie szczędziło niczego aż do zupełnego wyniszczenia się dla okazania im miłości, a w zamian za to doznaje od większości ludzi tylko gorzkiej niewdzięczności, wzgardy, nieuszanowania, lekceważenia, oziębłości i świętokradztw, jakie oddają mu w tym Sakramencie Miłości. Lecz najbardziej boli Mnie to, że w podobny sposób obchodzą się ze Mną serca służbie mojej szczególnie poświęcone. Dlatego żądam, aby pierwszy piątek po oktawie Bożego Ciała był odtąd poświęcony jako osobne święto ku czci Mojego Serca i na wynagrodzenie Mi przez Komunię i inne praktyki pobożne zniewag, jakich doznaję. W zamian za to obiecuję ci, że Serce moje wyleje hojne łaski na tych wszystkich, którzy w ten sposób oddadzą Mu cześć lub przyczynią się do jej rozszerzenia".