Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny
15 sierpnia Kościół katolicki obchodzi święto Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, znane w polskiej tradycji jako święto Matki Bożej Zielnej - od kwiatów i ziół, święconych w tym dniu w kościołach.
Uroczystość Wniebowzięcia NMP, która obchodzona jest od V wieku, zalicza się do najstarszych świąt maryjnych w Kościele. Przypomina o wniebowzięciu Maryi jako nieśmiertelnej matki Syna Bożego. To święto Maryjne określa się w kościołach wschodnich jako: Zaśnięcie, Odpocznienie Najświętszej Maryi Panny.
Kościół zachodni święto Wniebowzięcia NMP obchodzi 15 sierpnia, a kościoły wschodnie, zachowujące kalendarz starego stylu (juliański) - trzynaście dni później, czyli 28 sierpnia.
W Jerozolimie obchody święta Wniebowzięcia odbywały się w kościele położonym w pobliżu Ogrodu Oliwnego, gdzie znajdował się grób, z którego - jak głoszono - Maryja została wzięta do nieba.
W VI wieku cesarz bizantyjski Maurycy polecił obchodzenie tego święta w całym Kościele wschodnim; w VII wieku pod wpływem klasztorów wschodnich święto przeniesiono do Kościoła rzymskokatolickiego. Papież Pius XII ogłosił 1 listopada 1950 roku prawdę o Wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny jako dogmat wiary katolickiej.
Kult Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny praktykowany był we wczesnym chrześcijaństwie - wiązało się z nim wiele apokryficznych opowieści. Według jednej z nich w dzień Zaśnięcia Najświętszej Maryi Panny zjechali się apostołowie z oddalonych krańców ziemi, by pochować ciało matki Zbawiciela u podnóża Góry Oliwnej. Przy zaśnięciu Maryi nie było jednak Tomasza, który po spóźnionym przybyciu prosił o otworzenie grobu Maryi. Gdy odsunięto kamień, znaleziono pusty grób, a w miejscu ciała Matki Bożej leżały pachnące lilie i wianki kwiatowe. Dlatego też w dzień Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny święci się w kościołach kwiaty i zioła.
Święto Wniebowzięcia należy do najstarszych na ziemiach polskich uroczystości Maryjnych. Potwierdzeniem tego jest wybór Najświętszej Maryi Panny na patronkę metropolii gnieźnieńskiej w X wieku (Królowa Polski).
Pielgrzymowanie jako forma pobożności sięga początków chrześcijaństwa - swe apogeum przeżywało w średniowieczu. Ponowne odrodzenie ruchu pątniczego nastąpiło w Europie w XVIII wieku. Największa coroczna pielgrzymka piesza na Jasną Górę, wyruszająca 6 sierpnia z Warszawy, została zapoczątkowana w 1711 roku.
W Polsce w Dniu Matki Boskiej Zielnej sanktuaria maryjne i kościoły zapełniają się wiernymi, którzy uczestnicząc w mszy świętej, wspominają dzień Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny. Wielu, zwłaszcza na wsiach, przynosi do poświęcenia bukiety polnych kwiatów i kosze świeżo zebranych ziół.
W tradycji ludowej święto 15 sierpnia jest dziękczynieniem za zebrane plony. Tego dnia przynosi się do kościoła do poświęcenia bukiety złożone ze zbóż, warzyw, owoców, kwiatów i ziół.
Wokół święta Wniebowzięcia powstało w kulturze polskiej wiele zwyczajów związanych z poświęconymi w ten dzień wiankami uplecionymi ze świeżych ziół, które miały zabezpieczać przed wieloma chorobami.
